บทที่ 23 คืนชีวิตให้เขา

รอยยิ้มของเธอสดใสจนสะดุดสายตา อัศวินเผลอเหม่อมองอยู่ชั่วขณะ ก่อนจะฝืนดึงตัวเองกลับสู่ความจริงอย่างเย็นชา

เงินทองมากมายขนาดนี้ไม่เอา แต่กลับต้องการเวลาจากเขาสามเดือน

อัศวินขมวดคิ้ว น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสงสัย “ทิพย์พารักษ์ นี่เธอคิดจะเล่นลูกไม้อะไรอีก?”

ทิพย์พารักษ์แสร้งทำเป็นไม่ใส่ใจ ทั้งที่ภายใน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ